Na wiosnę 1936 odbył dwutygodniową podróż na zajmowaną wówczas przez Niemców Warmię i Mazury. Spotkał się z Sewerynem Pieniężnym i pomagał mu w składaniu jubileuszowego numeru Gazety Olsztyńskiej. Jego memoriał o sytuacji Polaków na Warmii i Mazurach został zlekceważony przez polskie władze. W 1939 wydał narodowowyzwoleńczą powieść Kmicic Borów Tucholskich. W odcinkach drukował pracę Krwią i łzami. Zarys dziejów plebiscytu na Warmii, Mazurach i Ziemi Malborskiej. W 1938, w Toruniu wydał też Zbrojne walki Pomorza w latach 1918–1920 (tłumaczona na język niemiecki). Zajmował się tłumaczeniem francuskich powieści kryminalnych. Przygotował do druku antologię pisarzy z terenu Warmii i Mazur Lira mazurska.
Po 1939 thumb|200px|Grób Leona Sobocińskiego na cmentarzu Powązkowskim Podczas okupacji hitlerowskiej ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Kowalski, pisząc jednocześnie do czasopism podziemnych. Doświadczenia te podsumował potem w książce Janko Ryzykant (1946). Po krótkim okresie grudziądzkim przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1948 został kierownikiem działu krajowego Gazety Ludowej. Był też działaczem PSL. Drukował artykuły m.in. w „Rzeczpospolitej”, Zielonym Sztandarze, Wsi, Stolicy, czy Expressie Wieczornym, jak również w poznańskiej Polsce Zachodniej (w 1946 otrzymał nagrodę Polskiego Związku Zachodniego).