Ostrołukowa amunicja mogła być używana tylko z późniejszymi wersjami karabinu Mannlicher lub w specjalnie przerobionych egzemplarzach.
Model 92 Paul Mauser rozpoczął pracę nad nowym karabinem zasilanym z magazynka pudełkowego, jednak ze względu na kłopoty projektowe zastosował inny, w postaci rury ze sprężyną umieszczoną pod lufą. W 1892 opracował nowy wyciąg w postaci pazura usuwającego z komory nabojowej puste łuski po oddaniu strzału. Wyciąg nie obracał się razem z zamkiem, co pozwalało uniknąć „podwójnego załadowania” broni, co mogło spowodować jej zacięcie. Czterysta sztuk karabinu w tej wersji (Model 92), ale z krótszą lufą, zakupiła marynarka hiszpańska. Karabin ten strzelał amunicją kalibru 7,65 mm na proch bezdymny.
Model 93 Kolejną główną innowacją był Model 93 z wkładanym od spodu broni magazynkiem mieszczącym 5 nabojów 7 × 57 mm ułożonych dwurzędowo. Magazynek można było bardzo szybko załadować przez wprowadzenie przy otwartym zamku łódki z nabojami. Nowy nabój 7 × 57 mm wszedł na uzbrojenie armii hiszpańskiej, a także kilku krajów Ameryki Łacińskiej.