thumb|240px|Szkic przygotowawczy, kolekcja prywatna Królowa Maria Ludwika na koniu (hiszp. La reina María Luisa a caballo) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828) przedstawiający hiszpańską królową Marię Ludwikę Burbon-Parmeńską. Portret królowej i jego pendant Karol IV na koniu znajdują się w zbiorach Prado.
Okoliczności powstania W 1788 roku zmarł Karol III, król Hiszpanii, na którego dworze pracował Goya. Jego najstarszy żyjący syn infant Karol (1748–1819) był królem Neapolu i Sycylii, zrzekł się jednak korony na rzecz syna i przybył do Madrytu w 1789 roku, aby razem z małżonką Marią Ludwiką Burbon-Parmeńską objąć tron Hiszpanii. Goya został nadwornym malarzem monarchów i wielokrotnie ich portretował.
Portret konny królowej powstał w 1799, jego pendant Karol IV na koniu w latach 1800–1801. Królowa pozowała Goi trzy razy i była zadowolona z efektu. Obrazy były przeznaczone do sali reprezentacyjnej Pałacu Królewskiego w Madrycie, gdzie król spożywał posiłki w obecności zagranicznych dygnitarzy. Powieszono tam m.in. wielkoformatowe portrety konne pędzla Velázqueza (Filip IV na koniu) i Tycjana (Karol V po bitwie pod Mühlbergiem) przedstawiające władców Hiszpanii z panującej do końca XVII w. dynastii Habsburgów.