Istnieje dowód na obecność osteoderm na brzusznej stronie ogona, jak u Ticinosuchus ferox, a mogły występować również na bokach ciała, brzuchu i kończynach.
Jak rauizuchy, Batrachotomus kroczył na wyprostowanych kończynach, chociaż nie leżały one bezpośrednio pod tułowiem. Kończyny różnią się długością, przednie osiągają 70% rozmiaru tylnych. Kości palców zachowały się słabo, jedyną dobrze znaną kością jest piąta kość śródstopia, cechująca się zakrzywionym kształtem. Sugerowano, że prawdopodobnie każda przednia łapa kończyła się czterema palcami tylna zaś pięcioma. thumb|Czaszka, Staatliches Museum für Naturkunde Stuttgart Batrachotomus miał wysoką i wąską czaszkę, której długość szacuje się na 40–50 cm. Nosiła ona pięć par otworów, dwie odpowiadały oczodołom i nozdrzom. Prócz tego widać było 2 okna skroniowe, prawdopodobnie redukujące ciężar czaszki i umożliwiające szersze rozwarcie ust. Jako typowy archozaur, Batrachotomus miał też 2 otwory przedoczodołowe między oczodołami a nozdrzami. Piąta para niewielkich otworów znajdowała się w tylnej części żuchwy.