Szczęka i żuchwa zawierały ostre zęby spłaszczone bocznie, o nieidentycznej wielkości i kształcie. Zmienność taką określa się heterodontyzmem. Zęby przedszczękowe były smukłe, w przeciwieństwie do szczękowych o prostym brzegu tylnym. Szczęka nosiła 30 zębów, w tym 4 przypadały na każdą kość przedszczękową, a 11 na szczękową. Natomiast żuchwa nosiła 22 zęby
Historia odkryć thumb|left|Kupferzell w Niemczech, gdzie odkryto skamieniałości Batrachotomus Szczątki Batrachotomus znaleziono w południowych Niemczech, głównie w Kupferzell w północnej Badenii-Wirtembergii. Kolekcjoner skamielin Johann G. Wegele odkrył pierwszy okaz w 1977 w formacji Erfurt. Datuje się go na longobard (późny ladyn). Inne skamieniałości przypisywane temu rodzajowi zebrano w Vellberg-Eschenau, około 10 km na wschód od Schwäbisch Hall, i w Crailsheim. Najważniejsze znaleziska pochodzą Vellberg-Eschenau, zaliczają się doń dobrze zachowane żebra i kręgi (MHI 1895), a także pozostałości po kończynach przednich i tylnych (SMNS 90018).