Juliusza Klainera, Eugeniusza Kucharskiego oraz Tadeusza Lehra-Spławińskiego) oraz stypendystą Funduszu kultury Narodowej.
W 1931 roku rozpoczął dwuletni kurs pedagogiczny na Uniwersytecie Jagiellońskim, który ukończył jako magister pedagogiki na podstawie pracy „O apercepcji i reprodukcji kształtów prostych u dzieci”. W 1933 roku Stanisław Jedlewski ożenił się z Kamilą Łopacką i w tym samym roku został powołany na nauczyciela przedmiotów pedagogicznych w seminarium nauczycielskim w Leśnej Podlaskiej. Po dwóch latach przeniósł się do Lublina, gdzie pracował jako nauczyciel języka polskiego w gimnazjum imienia Jana Zamojskiego w Lublinie oraz wykładowca w Pedagogium (do 1939 roku). W roku 1938 uzyskał tytuł doktora filozofii w zakresie filologii polskiej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Podczas pracy w Lublinie był przewodniczącym wydziału szkół średnich w Zarządzie Okręgowym Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz wykładał na Uniwersytecie Powszechnym TUR. Po wybuchu II wojny światowej, w listopadzie 1939 roku, Jedlewski został na 2 miesiące aresztowany przez Gestapo.