Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1766 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Simia sabaea. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „Afryka, Egipt, Wysp Zielonego Przylądka”, uściślone do Wysp Zielonego Przylądka, ale najprawdopodobniej Senegal. Linneusz swój opis oparł na „Le grand Singe de la Cochinchine” Mathurina Jacques’a Brissona z 1756 i na „The St. Jago Monkey” George’a Edwardsa z 1758 roku.
Ch. sabaeus może w ograniczonym stopniu krzyżować się z Ch. tantalus w Ghanie. Gatunek ten przez długi czas był uważany za część Cercopithecus i często był traktowany jako podgatunek Ch. aethiops.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Chlorocebus: khlōros „bladozielony, żółty”; κηβος kēbos „długoogoniasta małpa”. sabaeus: etymologia niejasna, Linneusz nie wyjaśnił znaczenia epitetu gatunkowego.