Franciszek Mach, ps. Wojciech Sielski (ur. 9 listopada 1896 w Wolicy Ługowej, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jakuba i Apolonii z domu Darlak, urodzony 9 listopada 1896 we wsi Wolica Ługowa, w ówczesnym powiecie ropczyckim Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej w Sędziszowie. W latach 1907–1914 uczęszczał do c. k. II Gimnazjum w Rzeszowie. Od listopada 1912 należał do Polowych Drużyn Sokolich, a od września 1913 do Związku Strzeleckiego w Rzeszowie.
Od 12 grudnia 1914 służył w 1. kompanii 2 pułku piechoty Legionów Polskich. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) w 1. kompanii 13 pułku strzelców polskich. Od 12 maja tego roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie, a od 1 sierpnia do 7 grudnia 1918 w Oddziale Wojsk Polskich w Murmańsku. Po przedostaniu się do Francji, do końca czerwca 1919 służył w Armii gen. Hallera. W 1918 został mianowany podporucznikiem, a w następnym roku – porucznikiem. Po powrocie do Polski, walczył na froncie jako dowódca kompanii w 54 pułku piechoty. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej Armii gen. Hallera.