pułku piechoty ziemi rzeszowskiej, który później został przemianowany na 17 pułk piechoty. W tym czasie był instruktorem w Podoficerskiej Szkole Piechoty w Jabłonnie-Legionowie. 15 lipca 1919, jako podoficer byłego 1 pp LP został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919 roku, s. 1832.. W kampanii 1920 dowodził plutonem strzelców i wykazał się odwagą oraz męstwem w walkach odwrotowych znad Berezyny. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej, na własną prośbę 18 października 1921 przeszedł do rezerwy. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 17 pułku piechoty w Rzeszowie.
17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, który został poparty przez płk Edwarda Rydza-Śmigłego, czytamy m.in.:8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem 1 czerwca 1919 i 2740. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 35 pułku piechoty w Łukowie. W czasie wakacji w 1930 uczestniczył w ćwiczeniach wojskowych rezerwy.