Zygmunt Siedlecki (ur. 23 sierpnia 1893 w Duksztach, zm. 6 kwietnia 1973 w Ciechocinku) – polski lekarz wojskowy, pułkownik Wojska Polskiego, lekarz Armii Krajowej, pseudonim konspiracyjny Rawicz.

Życiorys Ukończył w roku 1913 Pierwsze Gimnazjum Klasyczne w Wilnie, następnie w latach 1913–1916 studiował medycynę w Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu, gdzie otrzymał stopień oficerski. W 1916 roku został skierowany jako młodszy lekarz do szpitali polowych. Początkowo w roku 1916 trafił do 49 Dywizji Piechoty, następnie zaś rok później do 2 Dywizji Grenadierów walczących na froncie rosyjsko-niemieckim pod Suroganiami i Nieświeżem. Jesienią 1918 powrócił do kraju i wstąpił do organizującego się Wojska Polskiego. W stopniu podporucznika służył kolejno jako lekarz w 50 Słuckim pułku piechoty w 1920 roku, następnie w 1921 roku pracował jako ordynator polowego szpitala nr 902 i starszy lekarz 22 pułku piechoty. Od września 1921 roku kontynuował także studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego i uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich 7 lutego 1925 roku. Następnie w marcu tegoż roku objął w stopniu porucznika stanowisko lekarza w 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce pod Wilnem.