W latach 1977–1980 był profesorem w Instytucie Badania Prawa Sądowego Ministerstwa Sprawiedliwości, natomiast w latach 1980–1981 nauczycielem akademickim Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego jako wykładowca prawa międzynarodowego publicznego. Gdy w 1981 prowadził wykłady na Uniwersytecie w Strasburgu, w Polsce wprowadzono stan wojenny. Zdecydował się na pozostanie we Francji, gdzie był wykładowcą na Uniwersytecie w Paryżu I (Panteon – Sorbonne), na Uniwersytecie w Strasburgu II (obecnie Université Robert Schuman), na Uniwersytecie Górnej Alzacji (Université de Saute – Alsace) i w Instytucie Międzynarodowego Transportu (Institut International des Transport) w Miluzie. W 1989 powrócił do Polski. W latach 1990–1991 prowadził zajęcia w Katedrze Prawa Morskiego UG oraz w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni. Na Uniwersytecie Gdańskim pracował, pomimo przejścia na emeryturę, do śmierci.mały|Grób prof. Stanisława Matysika na cmentarzu komunalnym w SopocieW latach 1956–1957 był przewodniczącym Wydziału I Nauk Społecznych i Humanistycznych, w 1971–1973 drugim wiceprezesem Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. W latach 1957–1958 był przewodniczącym komisji do przygotowania projektu kodeksu morskiego. W latach 1973–1976 był Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów.