Sultan Ibrahim (w formie perskiej Soltan Ebrahim, سلطان ابراهيم), (ur. 1440 - zm. 6 sierpnia 1459) – efemeryczny władca z dynastii Timurydów, panujący w Chorasanie w latach 1457–1458.

Był synem Ala ad-Dauli (1447–1448). W roku 1449 został uwięziony wraz ze swoim ojcem przez swojego wuja Babura (1447–1457). Za panowania Babura Sultan Ibrahim przebywał w areszcie, jednak ostatecznie udało mu się uciec w okolice Murgobu, gdzie zaczął wokół siebie zbierać oddziały zwolenników. Babur zmarł 22 marca 1457 roku, zaś jego syn i następca Szah Mahmud (1457) miał zaledwie 11 lat. W Heracie szybko nastała anarchia i w tej sytuacji Sultan Ibrahim wysunął roszczenia do władzy. Obawiając się, że Sultan Ibrahim uzyska przewagę korzystając z kontaktu z potężną wdową po Szahruchu (1405–1447), Gouharszad, sprawujący faktyczną władzę w Heracie Amir Szir Hadżdżi uwięził ją. Pomimo tego kiedy Sultan Ibrahim nadciągnął wraz ze znacznymi siłami, które udało mu się zebrać, Amir Szir Hadżdżi uciekł z Heratu wraz z Szahem Mahmudem. 31 maja 1457 roku Sultan Ibrahim wkroczył do miasta.