Sultan Ibrahim zmierzał do pokojowego ułożenia stosunków z władcą Mawarannahru Abu Sa’idem (1451–1469), ten jednak zamierzał wykorzystać zamęt w Chorasanie do realizacji planów jego podboju. Abu Sa’id wkroczył do Heratu 19 lipca 1457 roku, zaś Sultan Ibrahim uciekł przed nim do Bacharzu i Chafu. Miejska cytadela pozostała jednak niezdobyta, a jej oblężenie zostało zapamiętane przede wszystkim z racji egzekucji jaka z rozkazu Abu Sa’ida została dokonana na Gouharszad, oskarżonej o kontakty z Sultanem Ibrahimem. 30 sierpnia 1457 roku Abu Sa’id wycofał się do Balchu by stłumić tam rewoltę synów Abd al-Latifa (1449–1450). W międzyczasie Sultan Ibrahim walczył z Szahem Mahmudem o Mazandaran, do tego konfliktu wmieszał się jednak władca Kara Kojunlu Dżahanszaha (1438-1467), przepędzając z regionu obu timurydzkich pretendentów. 13 grudnia 1457 roku Sultan Ibrahim został pokonany przez Dżahanszaha w bitwie pod Astarabadem i wycofał się z powrotem do Heratu. „Nie było dłużej żadnej centralnej timurydzkiej władzy w Chorasanie;