Na przeszkodzie nagle stają jednak wcześniejsze zobowiązania panny Adeli względem innego adoratora; szlachetny, choć zraniony uczuciowo Mondygierd ustępuje mu miejsca i ostatecznie wycofuje się, zrażony i zdecydowany pozostać już w starokawalerstwie do śmierci.
I jak się ożenił Pojawienie się w pobliskiej Harasymówce wdowy po Zabielskim, przyjacielu z młodości, ponownie wzbudza w panu Pawle myśli o ewentualnym małżeństwie. Owdowiała pani Hermacja poszukuje też u niego pomocy w niełatwych sprawach majątkowych. Sąsiadka jest osobą tak atrakcyjną pod różnymi względami, że urzeczony jej cechami Mondygierd poważnie rozpoczyna zabiegi o jej rękę. Kiedy ponownie zjawia się niebezpieczny konkurent z sąsiedztwa – wesołek i lekkoduch Symonowicz, nie zyskuje on jednak uznania u wdowy. Niespodziewany obrót zdarzeń doprowadza szczęśliwie do jego kompromitacji, a dla pana Pawła jest decydującym bodźcem do oświadczyn, które zostają przyjęte.
Przypisy
Bibliografia Józef Ignacy Kraszewski: Jak się pan Paweł żenił i jak się ożenił. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1957
Kategoria:Powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego Kategoria:Polskie powieści obyczajowe Kategoria:Powieści z 1878