W zgodzie z depresyjnym nastrojem artysty pola te umieszczone zostały pod zachmurzonym niebem, w porze wieczorowejPole pszenicy przed burzą, Droga w Auvers po deszczu, lub wypełnione złowieszczymi krukamiPole pszenicy z krukami.
Opis Van Gogh, malując obraz, użył tradycyjnych kontrastowych barw fioletowej i żółtej. Snopy pszenicy na jego płótnie są równo przycięte i uporządkowane, zgodnie z zasadą porządku dekoracyjnego, której hołdował. Podobny temat podjął, będąc jeszcze w Nuenen; o ile jednak tam ukazał samotny, monumentalny snop, tak teraz tematem uczynił cały rząd snopów. Wydaje się, że nawet rolnicy zastosowali się do jego zasady uporządkowanej idylli; razem z geometrią motywu współdziała tu kompozycyjny rytm obrazu. Pionowe, przypominające wieże snopy wznoszą się na tle poziomych linii, znikających w pustej, odległej głębi, przypominającej bardziej tapetę i ścianę niż pole i równinę. W przedstawionej scenie niebo jest niewidoczne, a snopy wypełniają całe płótno. Lawendowy błękit, którym artysta oddał rzucane przez nie cienie oraz blask promieniujący z ich wierzchołków, wzmacnia tylko wrażenie oślepiającego słońca i duszącego upału.