Śladem Moliny poszedł także Robert Bellarmin oraz w ogóle cały wpływowy zakon jezuitów.
W latach 1598–1607 komisja De auxiliis działająca w Rzymie nie znalazła jednoznacznej drogi wyjścia w tej dyspucie. Wynikiem jej prac było jednak to, że zakazała jezuitom piętnowania dominikanów jako „kalwinistów”, a dominikanom nazywania jezuitów „pelagianami”. Reakcją na optymizm molinizmu co do natury ludzkiej była potępiona przez Kościół katolicki wizja teologiczna Janseniusza, polegająca na zaprzeczeniu możliwości istnienia czystej naturyPor. A. Gaudel, Péché originel. II. Le pessimisme de la théologie janséniste concernant le péché originel w: Dictionnaire de théologie catholique t. 12/1, kol. 546, Paryż 1933.. Janseniści uważali, że głoszą czyste nauki św. Augustyna, nie uznawali typowego dla molinizmu dwuczęściowego charakteru nawrócenia (wezwanie przez Boga i swobodna odpowiedź człowieka).
Zobacz też kompatybilizm
Przypisy
Linki zewnętrzne
Molinism , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].
Kategoria:Historia Kościoła katolickiego Kategoria:Teologia katolicka