Paweł RabczakW ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej przed 1939 tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako „Paulus Rabczak”. (ur. 11 grudnia 1881 w Borku Starym, zm. 11 grudnia 1950 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik, działacz społeczny sokoli i harcerski.
Życiorys Urodził się 11 grudnia 1881 w Borku Starym jako syn WojciechaWedług innego źródła urodzony w 1880, zob. . 31 maja 1902 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie•. Sakrament święceń otrzymał w 1906 i został duchownym rzymskokatolickim. W połowie 1906, jako nowo wyświęcony ksiądz (neoprezbiter) został przeznaczony do Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego, funkcjonującej w kościele pod tym wezwaniem w Brzostku i posługiwał tam do 1908••. W połowie 1908 został przeniesiony z Brzostka do Łańcuta. W 1910 został mianowany zastępcą nauczyciela katechety religii rzymskokatolickiej w C. K. Gimnazjum Realnym w Łańcucie•, skąd 30 stycznia 1911 został przeniesiony w tym samym charakterze do C. K. Gimnazjum w Sanoku•••••• i pozostawał w tej randze w kolejnych latach••••. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 przebywał w Blansku na Morawach. Pełnił wówczas funkcję duszpasterza dla Polonii.