Był członkiem wydziału Towarzystwa Pomocy Naukowej w Sanoku••. Działał w sanockim kole Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych. Podczas II wojny światowej w okresie trwającej okupacji niemieckiej 1939-1945 udzielał się w ramach tajnego nauczania w Sanoku. U schyłku wojny po nadejściu frontu wschodniego do Sanoku 18 października 1944 brał udział w posiedzeniu rady pedagogicznej sanockiego gimnazjum. Łącznie pracował w sanockim gimnazjum w okresie prawie pół wieku. Był wspominany przez sanockich gimnazjalistów, wśród których zyskał przydomek „Hebes”, który zawdzięczał własnemu zwrotowi kierowanemu do uczniów: To ty, hebesie!••••. Ponadto, w pierwszych latach po zakończeniu wojny światowej był katechetą w Prywatnym Koedukacyjnym Gimnazjum Kupieckim i Liceum Handlowym Związku Nauczycielstwa Polskiego•. U boku ks. Rabczaka w Sanoku wychowywało się jako ministranci, wielu późniejszych księży.
Od początku pobytu w Sanoku był kapłanem przydzielonym do parafii pw. Przemienienia Pańskiego, działającej w kościele pod tym wezwaniem•••. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1925 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Przed 1926 przystąpił do Związku Misyjnego Kleru. W 1926 otrzymał przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu kanonickiego (Rochettum et Mantolettum, R.M.)•.