Kultura materialna thumb|250px|Figurka siedzącej kobiet, datowana na 2500–1500 rok p.n.e. (kolekcja Los Angeles County Museum of Art) thumb|250px|Trzonek wykonany ze srebra, z motywami zwierzęcymi, datowany na 3000–2000 rok p.n.e. (kolekcja Metropolitan Museum of Art) Ludność zamieszkująca Baktryjsko Margiański Zespół Archeologiczny prowadziła osiadły tryb życia, rozwijając imponującą kulturę materialną, w tym monumentalną architekturę, wyroby z brązu, ceramiki i biżuterię z kamieni półszlachetnych. Kultura BMAC prezentuje wiele cech charakterystycznych dla poziomu cywilizacji. Kulturę BMAC można porównać z proto-miejskimi ośrodkami zlokalizowanymi, m.in. w dorzeczu rzeki Helmand – Mundigak (zachodni Afganistan), Shahr-e Sukhteh (wschodni Iran) czy Mohendżo Daro w dolinie Indusu (południowy Pakistan).
Budynki architektury BMAC charakteryzowały się znaczącymi rozmiarami. Przykładowo pałac w północnym Gonur posiadał wymiary 150 na 140 m, świątynia w Togolok 140 na 100 m, twierdza w Kelleli 125 na 125 m, a lokalny dom władzy w Adji Kui 25 na 25 m. Każda z tych potężnych konstrukcji została w znacznym stopniu odkopana podczas prowadzonych prac archeologicznych. Wszystkie te budynki charakteryzują się imponującymi murami, bramami oraz skarpami.