W północnej części Baktrii oraz w dolinie rzeki Surchan-daria natrafiano jedynie na punkty osadnicze ludności związane z nomadycznym stylem życia.
Rolnictwo Na podstawie badań bioarcheologicznych flory i fauny w Gonur stwierdzono, że w produkcji roślinnej (uprawy pszenicy, jęczmienia) i hodowli zwierząt dominowały gatunki udomowione na Bliskim Wschodzie. Jedynie około 5% odkrytych kości należało do dzikich zwierząt (dzikich świń, gazel i onagrów). Na podstawie udziału kości dzikiej świni określono przemianę pobliskiego środowiska. Dzika świnia bytowała na zarośniętych i podmokłych terenach subdelty Murgabu. W pierwszym okresie rozwoju miasta Gonur (2200–2000 rok p.n.e.) udział kości dzikiej świni był większy niż w kolejnym okresie rozwoju (2000–1750 rok p.n.e.) co sugeruje przekształcenie pobliskich terenów podmokłych w tereny uprawne. Wśród hodowanych zwierząt dominowały główne owce i kozy, ponadto hodowano wielbłądy oraz rzadziej bydło. Hodowla owiec i kóz była nastawiona na produkcje mleczną, natomiast wielbłądy były wykorzystywane głównie jako zwierzęta juczne w transporcie między oazami.