oś wschód-zachód) ozdobionymi kwietnikami. Większość alejek i ścieżek posiada nawierzchnię żwirowo-mineralną, zaś wspomniane aleje osiowe wyłożone są twardymi płytkami z piaskowca.
W strukturze przestrzennej parku można wyróżnić jego trzy wyraźnie odmienne i charakterystyczne części: wschodnia – największa, na płaskim terenie w zasięgu dawnego rawelinu, od południa – ul. Akademickiej – oddzielona długim dołem (dawna fosa), ze wspomnianym bardziej regularnym geometrycznie układem połączonych alejek w dwóch przecinających się osiach i większej gęstości drzew regularnie rozmieszczonych; od północy sięga nieco wyżej od terenu poza parkiem; poza główną bramą od ul. Akademickiej prowadzą tu alejki od strony ul. J. Piłsudskiego z charakterystyczną stalową bramą powstałą w 2014 r.