(w ramach wspomnianego miejskiego projektu obejmującego park); zachodnia – nieco mniejsza, ale dość rozległa i położona niżej od części wschodniej (rawelinu), obejmuje przede wszystkim staw zlokalizowany wokół dawnego słoniczoła, stanowiącego obecnie wyspę z alejką oraz regularnym szpalerem drzew; południowa – tuż obok stawu, to najmniejszy, ale najwyżej położony fragment parku, jaki w zasięgu historycznych murów twierdzy obejmuje dawny bastion IV (który uległ zawaleniu w XIX wieku) o dość stromych stokach (od strony brzegów stawu), co sprawia, iż są tu wyraźnie widoczne różnice wysokości i ukształtowanie terenu; przebieg ścieżek i chodników dopasowany do topografii tego miejsca jest bardziej nieregularny.
Najwyżej położone w parku czoła (dłuższe boki) wspominanego bastionu IV stanowią atrakcyjny punkt widokowy (w kilku miejscach i kierunkach), zwłaszcza na fragmenty ze stawem (dostępne jest wejście ze schodami). Na niewielki teren wewnętrzny tego bastionu (plateau), jaki jest nieco obniżony względem czół, udostępniono dojście od południa (od ul. Królowej Jadwigi) przez poternę (oświetlony korytarz o długości ok. 25 m) utworzoną w środku nadszańca ziemnego położonego w szyi tego bastionu. Dawniej, przed ostatnimi zmianami, przejście to nie było dostępne.