Ta przemiana energii z jawnej na utajoną nazywana jest adiabatyczną, ze względu na stałą entalpię. Klimatyzacja ewaporacyjna może być zobrazowana na wykresie psychrometrycznym poprzez poruszanie się wzdłuż linii stałych entalpii w kierunku wyższej wilgotności. Prostym przykładem naturalnego procesu ewaporacji jest oddychanie lub pocenie się, gdzie odparowana woda schładza ciało. Każdy kilogram odparowanej wody to 2 257 kJ energii pobranej z powietrza lub 575 W dla odparowywania 1 kilograma wody na godzinę (woda o temperaturze 35 °C). Proces chłodzenia ewaporacyjnego głównie zależy od wilgotności względnej i temperatury. Rodzaje klimatyzatorów ewaporacyjnych Większość rozwiązań korzysta z faktu, że woda ma jedno z najwyższych ciepło parowania z powszechnie znanych substancji, a jednocześnie jest dostępna wszędzie i zazwyczaj jest tania. Dzięki temu klimatyzatory ewaporacyjne wykorzystują tylko ułamek energii elektrycznej, która potrzebna by była w konwencjonalnych systemach chłodzenia.