Od 1 stycznia 1917 w Legionach Polskich, gdzie dowodził kompanią w 5 pułku piechoty LP, a następnie dowódca 1 i 6 kompanii w 4 pułku piechoty LP. Po kryzysie przysięgowym został odwołany z Legionów i wysłany na front włoski. Od 1918 dowodził POW w Drohobyczu. Od listopada 1918 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego, został przydzielony do 5 pułku piechoty, z którym walczył podczas wojny polsko-ukraińskiej. Od 25 listopada 1918 w 2 pułku strzelców lwowskich. 7 lipca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 1 listopada 1918 i zaliczony do I Rezerwy armiiDz. Rozk. Wojsk. Nr 78 z 19 lipca 1919 roku, s. 1764.. 15 sierpnia tego roku został przeniesiony do 4 pułku piechoty, z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej. Od czerwca 1920 w składzie 11 pułku piechoty, a następnie w 26 pułku piechoty.
Za walki pod Przemyślem i udział w odsieczy Lwowa, 10 sierpnia 1922 został odznaczony orderem „Virtuti Militari" V klasy, a wniosek nr 1463 o odznaczenie z listopada 1920, podpisał płk Czesław Mączyński, w tym czasie naczelny komendant obrony Lwowa.