6 czerwca 1923 został przeniesiony do rezerwy. Ćwiczenia rezerwy odbywał w 70 i 71 pułku piechoty. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Toruń. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 63 pułku piechoty w Toruniu. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 34. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
W 1923 ukończył studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Politechniki Lwowskiej i otrzymał dyplom Inżyniera agronoma. Pracował jako urzędnik państwowy w Toruniu, a następnie w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu, Łodzi i Kielcach. Zamieszkał w Toruniu, gdzie jako inżynier rolnik, pracował na stanowisku inspektora organizacji gospodarstwa.
W kampanii wrześniowej 1939 został zmobilizowany, walczył na froncie. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, w nieznanych okolicznościach dostał się niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd wysyłał listy do rodziny, m.in. 29 listopada 1939. Między 15 a 17 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 032/1 z 14 kwietnia 1940, pozycja 37.