Z tego względu często uznawane są za autentyczniejsze źródło, dające lepszy wgląd w sposób myślenia, światopogląd i kulturę mieszkańców podbitego przez Hiszpanów Meksyku.
Jego autorzy woleli pozostać anonimowi, prawdopodobnie po to, by uniknąć wykrycia przez władze hiszpańskie, w razie gdyby dzieło dostało się w ręce Hiszpanów. Istnieje podejrzenie, że ci sami autorzy stali się w późniejszym okresie źródłami informacji, które zamieścił w swoim Kodeksie florenckim Bernardino de Sahagún. Dzieło nie posiada tytułu, wobec czego nazwa Anales de Tlatelolco jest zwyczajowa. Tekst jest także znany jako Unos Annales Históricos de la Nación Mexicana (Roczniki historyczne narodu meksykańskiego), La relación anónima de Tlatelolco (Anonimowa relacja z Tlatelolco), Rękopisy 22 i 22bis oraz Kodeks z Tlatelolco (co może prowadzić do pomyłek, bowiem istnieje również inny kodeks w nahuatl, do którego najczęściej odnosi się ta nazwa).