Opis Anales składają się faktycznie z dwóch osobnych rękopisów, przechowywanych w Bibliotece Narodowej Francji w Paryżu: pisanego na papierze amate Rękopisu 22 i spisanego na papierze europejskim Rękopisu 22bis. Rękopis 22 składa się z sześciu zeszytów, przy czym każdy z nich oryginalnie składał się z dwóch kart, a więc zawierał po cztery strony tekstu. Manuskrypt jest częściowo zniszczony, przykładowo z pierwszego zeszytu zachowała się jedynie wewnętrzna karta, co oznacza, że brakuje stronic 1. i 4. z oryginału. Istnieją również braki w drugim zeszycie. Ostatnie dwie strony pozostały niezapisane, prawdopodobnie niezapisana była również zaginiona pierwsza strona pierwszego zeszytu, wskazuje na to układ treści w zachowanej części dokumentu.
Historia odkrycia i datowanie Oba rękopisy zostały odkryte i zakupione przez Lorenzo Boturiniego Benaduciego w 1740. W 1833 księgi trafiły do kolekcji Josepha Aubina, który jako pierwszy dostrzegł, że oba manuskrypty stanowią jedną całość i wzajemnie się uzupełniają. Współczesne wydania są w praktyce rekonstrukcją i kompilacją obu dokumentów, choć nie wszystkie niejasności czy braki udało się uzupełnić.