Szczególne zasługi w porządkowaniu i inwentaryzacji księgozbioru miał bibliotekarz Antoni Rościsław Sroka. Biblioteka zajmowała pomieszczenia na parterze Gmachu Głównego PW i w jej skład wchodziły trzy czytelnie (profesorska książek, profesorska czasopism oraz studencka), wypożyczalnia, magazyn i sekretariat. W tym czasie posiadała ok. 32 tys. tomów, natomiast w 1922 roku liczba ta wzrosła do 38 tys., ponieważ PW odzyskała część książek wywiezionych podczas ewakuacji. W bibliotece zatrudniony był bibliotekarz, 5 urzędników i 2 woźnych. Od 1933 roku funkcję kierownika sprawował Czesław Skotnicki. Stan zbiorów w 1938 roku wynosił ok. 74 tys. woluminów.
II wojna światowa Działalność uczelni przerwał wybuch II wojny światowej 1 września 1939 roku. Podczas oblężenia Warszawy pracownicy PW pod kierownictwem rektora Kazimierza Drewnowskiego próbowali zabezpieczyć majątek uczelni. Dzięki temu znaczna część zbiorów naukowych nie uległa zniszczeniu. W październiku 1939 roku Gmach Główny PW zajęły wojska niemieckie. Zabroniono prowadzenia działalności naukowej i dydaktycznej na uczelniach wyższych w Warszawie. Jednak w maju 1940 roku władze oświatowe Generalnego Gubernatorstwa wydały zezwolenie na uruchomienie zakładów i laboratoriów naukowych PW w celu wykonywania prac zleconych na rzecz przemysłu i życia gospodarczego Warszawy.