24. Na królewskim dworze (1886) – powieść osadzona jest w XVII wieku i obejmuje czasy panowania Władysława IV Wazy, który stara się wzmocnić władzę królewską. Zwołuje koalicję państw chrześcijańskich w celu wspólnego ataku na Turcję. Przeciwko tym planom występują magnaci, obawiający się zarówno klęski, która oznaczałaby zniszczenie kraju, jak i zwycięstwa, które wzmocniłoby w Polsce monarchię oraz osłabiłoby ich wpływy.
25. Boży gniew (1886) – akcja toczy się w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej za panowania króla Jana Kazimierza. W kraju trwa powstanie Kozaków zaporoskich, które przeszło do historii jako powstanie Chmielnickiego. Wojska polskie ponoszą sromotne klęski w starciach z buntownikami. Król zaraz po objęciu władzy podejmuje desperacką walkę. Pierwsza wyprawa kończy się klęską w bitwie pod Zborowem, a kolejna zwycięstwem w bitwie pod Beresteczkiem.
26. Król Piast (1888) – w roku 1669 po abdykacji Jana Kazimierza, rozpoczyna się kolejna elekcja mająca wyłonić przyszłego króla. Doprowadza ona do władzy Michała Korybuta Wiśniowieckiego syna Jeremiego, który do tej pory był mało znaczącym księciem. Nowy monarcha nie jest w stanie sprostać wyzwaniom niespokojnych czasów – kraj zagrożony jest agresywnym działaniem ze strony Turcji, a sytuacja wewnętrzna pełna jest konfliktów szlacheckich stronnictw.