22. Banita (1885) – akcja powieści ma miejsce w XVI-wiecznej Polsce w czasie panowania Stefana Batorego (1575–1586), który prowadzi zwycięskie wojny z Rosją. Król pragnie uczynić z Polski potężne, liczące się w Europie państwo i jednocześnie wzmocnić instytucję władcy. Politykę swą opiera na ludziach młodych, a nie na starych rodach magnackich. Do wysokich godności dochodzi Jan Zamoyski, który staje się drugą osobą w państwie. Część magnaterii jest jednak niezadowolona formując opozycję antykrólewską. Na jej czele stoi tytułowy banita – Samuel Zborowski z możnego wielkopolskiego rodu Zborowskich.
23. Bajbuza (1885) – akcja powieści toczy się między 1587 a 1607 rokiem, w czasie kolejnego bezkrólewia po śmierci Batorego i pierwszych latach rządów jego następcy. Rywalizują ze sobą dwa stronnictwa polityczne, które w czasie wolnej elekcji prowadzą wojnę o polski tron pomiędzy Zygmuntem Wazą a arcyksięciem Maksymilianem. Wygrywa stronnictwo Zygmunta, jednak opozycyjna szlachta doprowadza do wojny domowej – rokoszu Zebrzydowskiego. Przywódcą buntu jest Jan Zamoyski, a po jego śmierci Mikołaj Zebrzydowski. Tytułowym bohaterem jest lojalny nowo wybranemu królowi zamożny szlachcic wołyński, Iwan Bajbuza.