Józef Szumski (ur. 26 marca 1889 w Woronowie, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Aleksandra i Julii z Czekanowskich, urodzony 26 marca 1889 w majątku Woronowo w gminie Dziewieniszki powiatu lidzkiego. Ukończył sześć klas w gimnazjum filologicznym w Omsku (1905). Od 10 listopada 1910 do 10 listopada 1913 odbył służbę w armii rosyjskiej. Po zwolnieniu do rezerwy pracował jako rolnik.
19 lipca 1914 został zmobilizowany do 105 orenburgskiego pułku piechoty należącego do 27 Dywizji Piechoty. W szeregach tego oddziału pozostawał do 20 września 1917. Pełnił w nim także funkcję wiceprezesa Związku Wojskowych Polaków. 27 września 1917 zgłosił się do I Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do kompanii gospodarczej 10 pułku strzelców. W kwietniu 1918 został mianowany podchorążym. W czerwcu 1918, po rozwiązaniu korpusu, wrócił do Wilna. 12 maja 1919 jako ochotnik, w randze szeregowego, wstąpił do Wojska Polskiego. W szeregach 1. szwadronu 1 pułku szwoleżerów walczył na wojnie z bolszewikami. 11 września 1920 został mianowany podchorążym. 30 czerwca 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, w 1 pszwol.