9 marca 1922 został mianowany z dniem 1 lutego 1922 podporucznikiem w korpusie oficerów jazdy z równoczesnym wcieleniem do 1 pszwol. 16 listopada 1923 został przemianowany z dniem 1 listopada 1923 na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1920 i 29. lokatą w korpusie oficerów jazdy. 12 maja 1926 w Warszawie, w czasie zamachu stanu, został ranny. W listopadzie 1928 został przeniesiony do 26 pułku ułanów w Baranowiczach na stanowisko dowódcy szwadronu. 2 kwietnia 1929 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 i 9. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 18 marca do 14 lipca 1931 był słuchaczem kursu doskonalenia dowódców szwadronów w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Z dniem 6 maja 1932 został przesunięty na stanowisko oficera materiałowego. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Baranowiczach przy ul. Rejtana 29. W latach 1938–1939 był członkiem Polskiego Związku Łowieckiego i pełnił funkcję podłowczego powiatowego w powiecie baranowickim.