Tadeusz Izydor Grzeszczyński, ps. „Zawisza”, także jako „Stefanowski” (ur. 15 lub 16 grudnia 1896 w Rohatynie, zm. 27 stycznia 1990 w Londynie) – major Wojska Polskiego i Armii Krajowej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 15 lub 16 grudnia 1896 w Rohatynie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W latach 20. i 30. był oficerem 44 pułku piechoty w Równem. W 1939 w stopniu majora był dowódcą III batalionu detaszowanego we Włodzimierzu.
Po wybuchu II wojny światowej nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w konspiracyjną działalność wojskową. Od listopada 1939 do października 1944 pełnił stanowisko komendanta Szkół Podchorążych w strukturze organizacji Powstańcze Oddziały Specjalne „Jerzyki”. Został oficerem Armii Krajowej. Pełnił funkcję dowódcy pododdziału Start 1 w strukturze batalionu „Czata 49”. Był żołnierzem Okręgu Warszawa AK używając pseudonimu „Zawisza” oraz przybranej tożsamości „Stefanowski”.