W stopniu majora uczestniczył w powstaniu warszawskim: w ramach Grupy AK „Północ” był szefem sztabu Zgrupowania „Kuba-Sosna” oraz pełnił stanowisko dowódcy pododcinka wschodniego „Zawisza” (obszar Leszno-Przejazd), na obszarze dzielnicy Stare Miasto (został ranny), skąd kanałami przedostał się na Śródmieście Północ. Po upadku powstania został wzięty przez Niemców do niewoli.
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 27 stycznia 1990. Został pochowany na Cmentarzu Gunnersbury.
Jego żoną była Cecylia Krystyna z Wajdów, primo voto Czajkowska (1898–1983), która podczas wojny w stopniu sierżanta służyła w Pomocniczej Służbie Kobiet.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12313 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1977) Krzyż Niepodległości (13 kwietnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz.