Michael Lentz uważa, że „Huśtawka oddechu” jest niezwykle wzruszającą powieściąMichael Lentz, Herta Müllers Atemschaukel, in: Textleben: über Literatur, woraus sie gemacht ist, was ihr vorausgeht und was aus ihr folgt, S. Fischer, Frankfurt am Main 2011, , S. 243–250, s. 250.. Ina Hrtwig podkreśla, że czytelnik dzięki przywoływaniu przez Hertę Müller „poetyckiej mocy w nieszczęściu”, dociera do własnych granic. Ta „poetycka moc”, polega między innymi na tym, iż przez metaforę „Anioła głodu” Müller zezwala na powstanie strefy niebezpieczeństwa. Hartwig twierdzi, że: „Anioła głodu trzeba sobie wyobrazić, jako ducha, którego głodujący sobie stworzył, by móc z nim walczyć – tylko, że ocalały musi pogodzić się z faktem, że „Anioł głodu” wziął go na zawsze w posiadanie. To chwyt - dusiciel, który doprowadza do tego, że Leopold już nigdy nie będzie w stanie podarować swojego serca. Dlatego Hartwig uważa „Huśtawkę oddechu” za „wyzwanie” i za „pięknie trudny dar”Ina Hartwig, „Ein Held namens Hungerengel”, in: Ina Hartwig, Das Geheimfach ist offen. Über Literatur, S. Fischer, Frankfurt am Main, 2012, , s. 97–100, überarbeitete Fassung ihrer Rezension in: Frankfurter Rundschau, 21. August 2009..