Bandikot indochiński (Bandicota savilei) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1916 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Bandicota savilei. Holotyp pochodził z góry Puppa, na wysokości około , w suchej strefie Mjanmy.
Morfologicznie jest bliższy B. indica niż B. bengalensis, choć jest mylony także z tym drugim gatunkiem. Takson politypowy, ale liczba, rozpoznanie i rozmieszczenie podgatunków wymagają przeglądu taksonomicznego; do tego czasu autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Bandicota: zniekształcona nazwa pandi-kokku oznaczająca w telegu „świnio-szczura”. Rodzima nazwa bandikota odnosi się do jego zwyczaju chrząkania jak świnia podczas ataku lub podczas biegania w nocy. savilei: Sir Leopold Halliday Savile (1870–1953), brytyjski inżynier budownictwa lądowego oraz prezes Institution of Civil Engineers w latach 1940–1941.