Kamieniarze zaczęli zrzeszać się wokół głównego mistrza, kierującego pracami coraz większego zespołu rzemieślników. Byli to ludzie „wolni” (niezrzeszeni w innych cechach oraz wolni od reguł zakonnych), rozmaitych narodowości i środowisk, którzy odbywali często dalekie wędrówki, przyjmując czasowo prace przy różnych budowach.. Obok murarzy i kamieniarzy pracowali ich pomocnicy, znani w polskich źródłach średniowiecznych pod nazwą famuli.. Do XII wieku zazwyczaj przerywano prace budowlane na okres zimowy, lecz później, podczas budów wielkich katedr, by przyspieszyć budowę, która trwała wiele lat stawiano w pobliżu prymitywną szopę, w której przechowywano narzędzia, wykonywano niektóre prace, a niekiedy nawet mieszkano.. Z czasem do całego zespołu pracowników przylgnęła nazwa „strzecha” (lodge).
Struktura thumb|200px|Peter Parler, popiersie na triforium katedry świętego Wita na Hradczanach w Pradze