Leon August Cehak, ps. „Drwęcki”, „Leon Wałęga” (ur. 8 kwietnia 1895 w Przemyślu, zm. 29 marca 1982 w Krakowie) – pułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 8 kwietnia 1895 w Przemyślu w rodzinie Jana i Marii z d. Fuhrherr. Był młodszym bratem Leopolda (1889–1946), generała brygady. W latach 1902–1906 uczęszczał do czteroklasowej Szkoły Ludowej im. Cesarza Franciszka Józefa I w Przemyślu, następnie do I Gimnazjum z wykładowym językiem polskim w Przemyślu, a w 1907 przeniósł się do gimnazjum na Zasaniu, do którego uczęszczał do 1914. Od września 1909 był piłkarzem Klubu Sportowego „San” w Przemyślu. Uprawiał też narciarstwo i saneczkarstwo. W latach 1913–1914 należał do przemyskiej drużyny sokolej.
Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany 15 września 1914 do armii austro-węgierskiej i wcielony do 1. kompanii batalionu zapasowego 18 Pułku Piechoty Obrony Krajowej. Od 1 stycznia do 2 marca 1915 przeszedł kurs w szkole oficerów rezerwy przy X Korpusie w Bäsin k. Bratysławy, którą ukończył w stopniu kadeta aspiranta. Jako dowódca plutonu służył kolejno w 8. batalionie marszowym i 3. kompanii 18. pułku strzelców. 1 maja 1915 otrzymał awans na stopień chorążego. 4 maja 1915 został ranny w ofensywie pod Gorlicami. Po powrocie ze szpitala otrzymał przeniesienie do 2.