Po zakończeniu wojny polsko-rosyjskiej król Polski Jan III Sobieski w 1670 nadał osadzie miejskie prawa magdeburskie. Drewniany zameczek zwany Boża Wola w 1676 oblegały wojska osmańskie z ich krymsko-tatarskimi sojusznikami, które doszczętnie spaliły miasto wraz z zamkiem.
Szlachecka rodzina Jabłonowskich już w XV wieku rozdzieliła się na kilka linii, które nabyły dobra w różnych stronach państwa polskiego m.in. Wołczków na Rusi, określany jako (Mazovitarum Colonia).
Kolejny właściciel Stanisław Jan Jabłonowski podzielił Wołczków na dwie części. W południowej części Wołczkowa przylegającej do Dniestru, na miejscu zwanym Bohowid (Boży widok), w 1691 założył miasteczko Mariampol i zbudował w nim murowany zamek obronny, który stanowił zbrojną placówkę chroniącą okolice przed Turkami. Z czasem Wołczków tracił swoje znaczenie na rzecz rozwoju Mariampola.
1792–1918 Królestwo Galicji i Lodomerii (wchodzące w skład: Monarchii Habsburgów a potem Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier), Okręg administracyjny Namiestnictwa we Lwowie, obwód stanisławowski, powiat halicki a od 1866 powiat stanisławowski.
Wołczków należał do dóbr mariampolskich księżnej Anny Pauliny z Sapiehów Jabłonowskiej. mały|Wołczków (lat. Wolczkow) nad potokiem Woronica (al.