Bernard I (ur. w 1364 r., zm. 5 maja 1431 r.) – margrabia Badenii od 1372 r. z rodu Zähringen (do 1391 r. wraz z bratem Rudolfem VII).
Życiorys Bernard był drugim synem margrabiego Badenii Rudolfa VI i Matyldy, córki Jana III Ślepego, hrabiego Sponheim-Starkenburg. W 1372 r. wraz ze starszym bratem Rudolfem VII odziedziczył Badenię. Początkowo panowali wspólnie, jednak faktyczne rządy sprawował wobec ich niepełnoletności palatyn reński Ruprecht I Wittelsbach. Po objęciu faktycznych rządów dokonali podziału ojcowizny, jednak już w 1391 r. Rudolf zmarł bezpotomnie, a Bernard odziedziczył jego ziemie i został samodzielnym margrabią Badenii. W układzie między braćmi postanowiono też, że w przyszłości niedopuszczalne będzie sprzedawanie części księstwa, a ewentualny jego podział nie doprowadzi do powstania więcej niż dwóch części.