Bernard jest uznawany za właściwego twórcę państwa badeńskiego. Zorganizował jego administrację, aparat skarbowy i wojsko. Prowadził aktywną politykę zewnętrzną poszerzając terytorium księstwa. Uczestniczył w licznych sporach, m.in. prowadził wojny ze Strasburgiem w 1393 oraz w 1428–1429 r. czy wojnę o cła na Renie z palatynem reńskim i królem niemieckim Ruprechtem III Wittelsbachem w 1403 i 1407 r. Pozyskiwał też dobra drogą zakupu. W 1415 r. król Zygmunt Luksemburski ustanowił go wójtem w Bryzgowii, co doprowadziło do konfliktu z tamtejszymi miastami w latach 1424–1428.
Rodzina Bernard był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Małgorzata (zm. 1419), córka Jana III, hrabiego Sponheim. Bernard ożenił się z nią w 1384 r., jednak rozwiódł przed 1393 r. Para nie miała dzieci. Drugą żoną Bernarda była Anna (zm. 1436), córka Ludwika XII, hrabiego Öttingen.