Karol I (ur. w 1425? r., zm. 24 lutego 1475 r. w Pforzheim) – margrabia Badenii od 1453 r. (wraz z braćmi: Jerzym do 1454 r. i Bernardem II do 1458 r.) z rodu Zähringen.
Życiorys Karol był najstarszym synem margrabiego Badenii Jakuba I i Katarzyny, córki Karola II, księcia Lotaryngii. W 1453 r., po śmierci ojca margrabstwo Badenii zostało podzielone zgodnie z jego testamentem między trzech braci: Karola, Jerzego i Bernarda II. Karol otrzymał górną część kraju, jednak już wkrótce Jerzy zrezygnował ze swojej części na rzecz kariery duchownej, a potem ustąpił także Bernard, który zmarł w 1458 r. i Karol samodzielnie władał księstwem.
Karol był bardzo blisko związany z Habsburgami, kontynuując w ten sposób politykę ojca. Przez małżeństwo był szwagrem (mężem siostry) cesarza Fryderyka III Habsburga i na rzecz Habsburgów angażował się w liczne spory (uczestniczył w bardzo licznych konfliktach zbrojnych, w tym jeszcze za życia ojca) i pełnił różne funkcje w ich służbie m.in. był namiestnikiem w szwabskich i alzackich dobrach Habsburgów, w , brał też udział w negocjacjach między Habsburgami a Szwajcarią.