Monaster w XVII wieku Losy monasteru w wieku XVII można prześledzić na podstawie informacji zawartych w tam napisanych książkach. Niektóre spłonęły w zbombardowanej przez Niemców w kwietniu 1941 r. belgradzkiej Bibliotece Narodowej. Jedna z nich, napisana przed 1620 r. znajduje się obecnie w Bibliotece Kijowskiej. Na niej widnieje tekst: „Książkę tę Monasterowi Vitovnica podarował hieromnich Nikifor”Записи и натписи, аутор: Љубомир Стојановић, 1079.. Z tego okresu zachował się także tzw. Kielich Vitovnicki z 1652 r., obecnie przechowywany w Muzeum Serbskiej Cerkwi Prawosławnej w Belgradzie. Wszystkie postacie i aureole na nim są pozłacane.
Monaster w XIX wieku – okres odnowy i rozkwitu Po wyzwoleniu z niewoli tureckiej nastąpił szczytowy okres rozkwitu Monasteru. W 1851 r. wykonano freski i ikonostas, wybudowano trzy budynki gościnne i dzwonnicę. Inicjatorem i kierownikiem odnowy monasteru, ukończonej do r. 1856, był ihumen Stefan (Bojović). Monaster był w tak dobrej sytuacji finansowej, że mógł ponieść koszty wybudowania w 1861 r. szkoły podstawowej we wsi Vitovnica.