Zniszczenie i odnowa monasteru w XX w. Rozkwit Vitovnicy powstrzymały wydarzenia I poł. XX w. W okresie 1915–1918 Petrovac i terytorium Mlavy znajdowały się w bułgarskiej strefie okupacyjnej. Bułgarzy w 1915 r. wysłali do obozu igumena vitovnickiego Izajasza (Bogdanovicia); duchowny został tam zamordowany. Żołnierze bułgarscy obrabowali monaster i zabrali cenne archiwum, utensylia oraz zwierzęta, a także przechowywane w monasterze relikwie nieustalonego mnicha z Synaju.
W 1943 r. monaster, który nie został jeszcze odnowiony po tych zniszczeniach, został spalony przez niemieckie władze okupacyjne, pod pretekstem dokonania w pobliżu klasztoru ataku na niemiecki patrol. Wszystkie budynki gościnne i gospodarcze uległy zniszczeniu, przetrwała jedynie cerkiew. Mnisi ratowali się ucieczką do pobliskich lasów, jednak Niemcy pojmali hierodiakona Habakuka (Momčilovicia) i skierowali go do obozu w dzielnicy Banjica w Belgradzie, gdzie poniósł śmierć.