Odmiana dzierżawcza W języku węgierskim istnieją zaimki dzierżawcze (polskie: mój, twój itd. – patrz odp. sekcja), ale używa się ich rzadko. Najczęściej, podobnie jak przy odmianie rzeczownika, zastępuje się je za pomocą specjalnych końcówek dzierżawczych.
Jeden posiadaczjeden przedmiot posiadanyWielu posiadaczyjeden przedmiot posiadanymój(a,e) → -m, -om, -am, -em, -ömnasz(a,e) → -nk, -unk, -ünktwój(a,e) → -d, -od, -ad, -ed, ödwasz(a,e) → -tok, -tek, -tök, -otok, -atok, -etek, -ötökjego/jej → -a, -e, ja, -jeich → -uk, -ük, -juk, jükJeden posiadaczwiele przedmiotów posiadanychWielu posiadaczywiele przedmiotów posiadanychmoi/moje → -im, -aim, -eim, -jaim, -jeimnasi/nasze → -ink, -aink, -eink, -jaink, -jeinktwoi/twoje → -id, -aid, -eid, -jaid, -jeidwasi/wasze → -itok, -itek, -aitok, -eitek, -jaitok, -jeitekjego/jej → -i, -ai, -ei, -jai, -jeiich → -ik, -aik, -eik, -jaik, -jeik Przy odmianie rzeczowników przez osobowe końcówki dzierżawcze obowiązuje zmiana końcowych samogłosek -a i -e na -á oraz-é oraz zmiany rdzenne jakie występują przy dodawaniu końcówek przylegających samogłoskami łączącymi.
Przykłady: