Rozwiązanie klasztorów spowodowało zanik centrów, w których nauczano języka walijskiego. Równocześnie angielski zastępował łacinę jako język edukacji, a w tudoriańskich grammar schools wykładano wszystkie przedmioty po angielsku. Mimo to do XVIII w. Walia była w większości walijskojęzyczna. Sytuację języka walijskiego pogorszyła rewolucja przemysłowa, która spowodowała masową emigrację walijskojęzycznych robotników do angielskich kopalń i hut. Te trendy podtrzymały obie wojny światowe. Wreszcie dwudziestowieczna anglicyzacja kultury popularnej dotknęła również Walię.
Język Pozycja języka angielskiego różni się znacznie w różnych miejscach kraju. Obecnie hrabstwa z największą dominacją języka angielskiego to Gwent, South Glamorgan i Powys – znajomość walijskiego waha się od kilku do 20% w poszczególnych dystryktach. Największy udział języka walijskiego przypada na obszar hrabstw Clwyd, Gwynedd, Dyfed i West Glamorgan – do prawie 80% w poszczególnych dystryktach. Wielu Walijczyków jest dwujęzycznych, według spisu z 1991 roku 18,7% mieszkańców Walii władało zarówno walijskim, jak i angielskim. Walijska angielszczyzna nie ma szczególnie specyficznych cech, niemniej jednak niektóre z nich są kojarzone z Walią i używane dla stylizacji lub w celach komediowych, gdy trzeba zaznaczyć walijskość.