Dziesiąty problem Hilberta jest jednym z 23 matematycznych problemów przedstawionych przez Davida Hilberta w 1900 roku. Treść problemu można wyrazić w następujący sposób:

Podać efektywną skończoną procedurę algorytmiczną, która, przyjmując współczynniki równania diofantycznego, zwraca odpowiedź „tak” lub „nie” na pytanie, czy istnieje rozwiązanie tego równania w dziedzinie liczb całkowitych.

Na przykład równanie ma rozwiązanie w dziedzinie liczb całkowitych, co można uzasadnić np. poprzez podanie przykładu takiego rozwiązania Natomiast równanie nie ma takiego rozwiązania co pokazujemy w sposób następujący: Jedyna możliwość dopuszczająca istnienie rozwiązania powyższego równania to przypadek, gdy zarówno jak i jest spełnione (jedyny przypadek, gdy suma kwadratów jest równa zero, zachodzi wówczas, gdy składniki tej sumy są równe zero). Jednak jednoczesne spełnienie równania pierwszego i drugiego jest niemożliwe, ponieważ z pierwszego wynika, że y jest liczbą parzystą natomiast z drugiego, że y jest liczbą nieparzystą Żadna liczba całkowita nie może być jednocześnie parzysta i nieparzysta, zatem powyższe równanie nie ma rozwiązania w dziedzinie liczb całkowitych.