Sułtanat Brunei (Negara Brunei) – malajski sułtanat, którego ośrodek władzy znajdował się w Brunei na północnym wybrzeżu wyspy Borneo w Azji Południowo-Wschodniej. Królestwo zostało założone na początku VII wieku, początkowo było małym państwem zajmującym się żeglugą i handlem, znanym Chińczykom jako Poli lub Boni (渤泥). Rządził nim król wyznający rodzimą religię lub hinduizm. Królowie Brunei przyjęli Islam około XV wieku, kiedy państwo znacznie wzrosło w siłę po upadku Malakki, opanowanej przez Portugalczyków, objęło wszystkie wybrzeża Borneo i sięgnęło Filipin, zanim upadło w XVII wieku.

Stan źródeł Poznanie historii sułtanatu Brunei w czasach przedkolonialnych jest dość trudne, ponieważ praktycznie nie jest ono wspominane we współczesnych mu źródłach, brakuje także materiałów, które mogłyby świadczyć o jego charakterze. Nie istnieją żadne lokalne lub rodzime źródła. W rezultacie odtwarzając wczesną historię Brunei, posługiwano się tekstami chińskimi.