Nazwa Boni w źródłach chińskich najprawdopodobniej odnosi się do Borneo jako całości, a brunejskie władze twierdzą, że nazwa Poli 婆利, prawdopodobnie odnosząca się do miejsca na Sumatrze, także odnosi się do Brunei.

Wczesna historia Najwcześniejsze informacje o stosunkach dyplomatycznych między Boni (渤泥) i Chinami są zapisane w traktacie geograficznym Taiping Huanyu Ji (太平環宇記) z 978 roku.

W 1225 roku chiński urzędnik Zhao Rugua zapisał, że Boni dysponowało setką okrętów wojennych do ochrony handlu, i że było bardzo bogatym królestwem.

W XIV wieku Brunei przypuszczalnie było podległe Jawie. Jawajski rękopis Nagarakretagama, napisany przez Mpu Prapanca w 1365 roku, opisywał Barune jako państwo wasalne wobec imperium Majapahitu, które rocznie płaciło daninę w wysokości 40 kati kamfory. W 1369 roku sułtanat Sulu napadł Boni, dokonując grabieży skarbów i złota. Flota Majapahitu przepędziła najeźdźców, ale Boni zostało znacznie osłabione. Chiński raport z 1371 roku opisuje Boni jako słabe i w pełni kontrolowane przez Majapahit.