Tuż po wojnie podjęła przerwane studia i uzyskała dyplom lekarski na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1946. Następnie zamieszkała w Rzeszowie, gdzie jej mąż został ordynatorem oddziału ginekologicznego, a ona w tej samej placówce odbywała staż i prowadziła laboratorium analityczne. Następnie otrzymała zadanie zorganizowania i kierownictwa oddziału dziecięcego w Szpitalu Wojewódzkim w Rzeszowie. Pracowała tam od 1947 do 1950. Po przeniesieniu do Iwonicza-Zdroju pracowała w tamtejszej przychodni i w sanatorium dziecięcym „Zofiówka”, udzielała się społecznie oraz podjęła studia specjalistyczne w dziedzinie pediatrii. W uzdrowisku pracowała od 1950 do 1957. Ukończyła specjalizację I i II stopnia w dziedzinie pediatriiW niektórych źródłach (w tym w treści nekrologu) była tytułowana ze stopniem doktora, aczkolwiek jej szczegółowe życiorysy, będące podstawą niniejszego hasła Wikipedii, nie potwierdziły uzyskania stopnia doktora.. Na propozycję wojewódzkiego konsultanta medycznego prof. Jana Stefana Raszka w 1957 przyjęła pracę w oddziale dziecięcym Szpitala Powiatowego w Sanoku, funkcjonującym w budynku internatu medycznego (siedziba Liceum Medycznego) nieopodal głównej siedziby sanockiego szpitala, będąc początkowo jednym z dwóch lekarzy pediatrów (drugim był Hański).